نوشته شده در سه شنبه هجدهم بهمن 1384ساعت 12:38 بعد از ظهر توسط Shourak Sharifi
|
درباره وبلاگ
روز نامگذاری مرا عشق نامیدند.من در کعبه تنهائی عشق توسط هزاران یاس سفید بزرگ شدم.به آینده نمی اندیشم..تا مبادا به مانند بهارهای گذشته..خزان شود.تا رسیدن به کمال راه طریقت خواهم آموخت..تا جائی که در دانشگاه معرفت دکتری انسانییت را کسب کنم..من با یاد معشوقم مدتهاست که ازدواج کردم..از ویژگیهای او بد معرفتی است..اگر غیر از این بود که دگر نیازی به یاد یار مهربان نبود!عاشقم ..و در دیار عاشقان نفس میکشم..من ...مادر تمام فرزندان عالمم...نخستین آه من....آخرین آهم نیست..و اولین اشکم آخرین اشکم نیز نبود!...
نوشته شده در سه شنبه هجدهم بهمن 1384ساعت 12:38 بعد از ظهر توسط Shourak Sharifi
|
