ِِِِِِِِِِِِِِِشب یلدا..شب نور و امید

شب یلدا یک سنت دیرینه ایرانی است و بین ۳۰ آذر و ۱ دی برگزار می شود.بنا به اعتقادات ایرانیان باستان-این شب درازترین شب سال می باشد که بعد از شب یلدا روزها بلندو شبها کوتاه می شوند.شب یلدا را اصطلاحا  "شب چله" نیز می کویند.

ریشه اسم "یلدا" از فرهنگ زبان سوریه می آید که به معنی "تولد" است.

یلدا و جشنهای مریوط به آن یک سنت باستانی است و پیروان میتراییسم Mithraismuns آن را از هزاران سال پیش در ایران برگزار می کردند.در این باور که یلدا روز تولد خورشید و بعد ها تولد میترا یا مهر نامیده شد.

این جشن در ماه پارسی دی قرار دارد که نام آفریننده در زمان پیش از زرتشتیان بوده است که بعد ها او به نام آفریننده نور معروف شد.

در این شب کوچک و بزرگ همه دور هم و معمولا در منزل بزرگتر فامیل جمع می شوند تا شبی را با خوشی کنار یکدیگر بگذرانند.رسم است که از همه میوه های زمستانی موجود به نیت سلامتی و برکت خورده شود.هندوانه..انار..ازگیل و...از جمله میوه های مرسوم این شب می باشد.این شب اهمیت بالائی دارد تا آنجا که بزرگی از اهل حق فرمودند: "من برای دو شب در سال ارزش خاصی قائلم..نوروز و شب یلدا!"

افراد بزرگتر فامیل داستان و خاطرات تعریف می کنند و سپس تفالی نیز به دیوان حافظ که مهمان همه خانه ها در ان شب است زده می شود.

بسیاری از تاریخدانان مسیحیت بر این باورند که جشن میلاد مسیح دنباله جشن شب یلدا می باشد.تا قرن چهارم تاریخ ۳۰ آذر(۲۱ دسامبر) جشن میترا به خاطر احترام به تولد مسیح که خود نیز در دین خود سمبل خورشی است برگزار می شد.بعد از اینکه مسیحیت دین رسمی اکثر کشورها شناخته شد از سوی کلیسا جشن میترا جایگاهش را با جشن مسیح عوض کرد.

در قدیم رسم بوده که پادشاهان و حاکمان در این شب تاج و تخت خود را رها کرده و سر به بیایان ها و صحرا ها می زدند و نیز خدمه های خود را نیز در این شب به سفر می فرستادند تا شبی را در دامن طبیعت بگذرانند.

شب یلدا منشائ گرمای آتش..نور خورشید و امید است..

متولدین این شب از این ۳ ویژگی نامبرده چندان دور نمی باشند.تنها باید اعتقاد داشت تا احترام گذاشت!به یلدا..به تاریخ آن..و به ویژگیهای افرادی که با میترا و گرمای آتش منشائ امید در نا امیدی بودند..

تولد خورشید مبارک!