باد سرد پائیزی...

غم شیرین دلم-گاه باعث شور و نشاطه

گاه افسرده ام می کنه

چرا که تو مثل یک باد سرد پائیزی هستی

مانند گردبادی! پر از شن و خاک.

و من اخرین برگ از یک درخت خشکیده.

به سویم آمدی-چنان مرا در هم پیچیدی

که فرصت دست و پا زدن را نیز از من گرفتی.

به خود می گویم: این گرد باد مثل نسیمی خنک

بر تنهائی عمیقم چه خوش نشسته است!

اما تو همان گردبادبی پر از شن و خاک....