نیایش...

خدایا!

مرا وسیله ای برای صلح و آشتی قرار ده!

بگذار هر چه تنفر است بذر عشق بکارم.

هر چه آزردگی است ببخشم.

هر جا شک است ایمان..

هر جا یاس است امید..

هر جا تاریکی است روشنائی ..

و هر جا غم جاریست شادی نثار کنم.

الهی!

توفیق ده که بیش از طلب همدردی کنم.

پیش از آنکه مرا بفهمند دیگران را درک کنم.

پیش از آنکه دوست بدارند دوست بدارم-زیرا...در عطا کردن است که می ستایم و در بخشیدن است که بخشیده می شویم و در مردن است که حیات ابدی می یابیم....