زمزمه های دلتنگی...

هدایت...

shourak — Sat, 12 Jul 2008 07:46:33 GMT

آیا به یاد دارید که چه اتفاقی مورخ ۱۴ آپریل سال ۱۹۱۲ رخ داد؟دقیقا راس ساعت ۲۳:۳۹؟! بعیید می دانم که به خاطر داشته باشید!

در آن لحظه ناخدائی به نام "فردریک فلییت"Frederick Fleet شاهد صحنه غرق شدن تایتانیکش بود.طولی نکشید که طی فقط چند ساعت ۱۵۰۲ سرنشین به اعماق آبها ودل اقیانوس ها رفتند...

تخقیقات نشان داد که این کشتی که غیر قابل غرق شدن بود از امکانات ایمنی ساده ای برخوردار نبود!ناخدا -حتی دوربینی در دست نداشت که با کمک آن زودتر به وجود کوه یخی پی ببرد.و همچنین این کشتی عظیم فاقد از نیروهای کمکی در حد ۱۵۰۲ مسافر بود!

بیمه " ریدریر وایت استار لاین"Reederei White Star line که صاحب تایتانیک بود تا حدودی خسارت را پرداخت نمود اما....قدم به سوی ورشکستگی گذاشت.چراکه دیگر کسی حاضر نبود با این شرکت سفر بدارد و زندگی اش را ریسک کند!انسانها اعتماد را از دست داده بودند!

امروزه می دانیم که انسان و تکنیک جایزالخطا هستند.روزانه از خسارتهای دنیوی می شنویم..خسارتهائی که همیشه قابل جبران نیستند.و آنکس که با آن رو در روی شده باشد قطعا دلسرد نیز می شود.

به این دلیل انسانها امروزه مشکوک تر از دیروز هستند.مشتری ها به تبلیغات بازرگانی کمتر بها می دهند..شهروند ها به سیاستمداران خود شک دارند.آدم ها روز به روز از هم بیشتر فاصله می گیرند.در ما عدم اعتماد رشد میکند.

و اعتماد است که کلید پیروزی هاست..

تاجرها باید اعتماد مشتریان خود را جلب کنند تا آنها را از دست ندهند.

سیاستمداران باید اعتماد شهروندان را به دست بیاورند تا رای آرا را کسب کنند و بچه ها باید در یک محیطی سالم رشد کرده -بدون کمترین ترس و بی اعتمادی به اطراف خود..

باید چه کرد؟!

و فراموش نشود که اگر بی اعتمادی باد حتی یک رابطه انسانی نیز بنا نخواهد گرفت.....

با هدف زندگی کنید...

shourak — Sat, 28 Jun 2008 07:59:06 GMT

وقتی نمی دانی به کجا می روی-چگونه انتظار داری که به مقصدر برسی؟

تنها ۲٪ جامعه در مورد اهداف و مسیرهای خود در زندگی به فکر می روند.

اینگونه افراد موفق تر از دیگر گروه می باشند.چراکه با دانستن اهداف خود ۸۰٪از مسیر را پیموده اند.

دست کم یک بار در سال به امورات سالیانه خود فکر می کنند و از یک برنامه ریزی دقیقی بر خوردارند.

آنها از خود می پرسند:

-که هستم؟

-به کجا می خواهم بروم؟

-در ۳ سال آینده کجا خواهم بود؟

-تا ان موقع چه برنامه ها خواهم داشت؟

-..و اینکه آیا در مسیر صحیحی قرار گرفته ام؟

سوالهای این دسته از افراد در این حد و یا مشابه آن خواهد بود که به دنبال پاسخ آن نیز هستند و از همه مهمتر:آنها یادداشت نیز می کنند!

بله..تنها در صورتی که اهدافم-مسیرم-راهم را بر روی کاغذ بیاورم می توانم حتی ناه ها نیز آنها را در دست بدارم...بخوانم..کنترل کنم و پیاده کنم.

از طریق نوشتن مطالب بیشتر و بهتر در ذهنیت آدمی جای می گیرد.

کریستوف کلومبوس نباشید!

shourak — Tue, 17 Jun 2008 13:22:03 GMT

برخی از آدمها همانند "کریستوف کلومبوس" عمل می کنند:

...آنها نمی دانند به کدام مسیر با قایق خود میروند

...وقتی به نقطه ای رسیدند نمی دانند کجا هستند

...وقتی بر گشتند نمی دانند کجا بودند

این دسته از آدمها یک صبح نا منظمی را آغاز می کنند.تنها واجبات را به پایان می رسانند.

اگر فروشنده باشندبه آن مشتری که داد و فریاد می زند بها می دهند و باقی مشتریان باید تا زمان نا مهدود در صف بمانند.

یک برنامه ریزی از دست آنها خارج شده است.در صورتی که باید روزانه برنامه ای منظم بداریم که جز این غرق بی نظمی ها می شویم...

آکروبات هدایت...

shourak — Sun, 08 Jun 2008 10:00:54 GMT

و آنجا که این احساس را داری که زندگی تئاتری بیش نیست-پس به دنبال یک نقشی که تمایل اجرایش را داری باش!

یاد خدا آرام بخش دلهاست..

shourak — Sun, 01 Jun 2008 07:08:19 GMT

یاد خدا آرام بخش دلهاست..

ولی کدام دل؟

دلی که پر از کینه-نفرت-دشمنی-لجاجت-شهوت و ریا باشد ..هرگز چنین دلی به یاد خدا نخواهد افتاد.

دلی که پر از عشق باشد همیشه به یاد خداست و آرامش خواهد یافت.

خشم و شهوت فضای درون را پر کرده اند و باید تخلیه شوند و فقط عشق است که آنها را بیرون می راند..

خوش بین ترین بدبینی

shourak — Sat, 24 May 2008 08:58:31 GMT

در جامعه کم نیستند انسانهای بدبین و بد گمان که به همه مسائل از قبیل مسائل اجتماعی/فرهنگی/سیاسی و حتی عاطفی با نگاه بد بینانه ای به رنگ سیاه یا شاید هم خاکستریمی نگرند.

این گروه از انسانها به هر پدیده ای با "سوئ ظن" نگریسته و هر رفتاری را زیر سوال می برند.آنان در اصل با این "حس بدبینی" و کج اندیشی هم خود را آزار می دهند و هم اطرافیان از رفتار و دیدگاه آنان رنج می برند.

بر اساس علم روانشناسی این رفتار یک نوع بیماری است که ابته خود فرد بدبین به هیچ وجه به چنین چیزی اعتقاد ندارد.

انسان "بدبین" بر فکرها و دیدگاههای خویش اصرار می ورزد و کمتر کسی می تواند او را از آن حالت خارج سازد.

به طور معمول "بدبینی" در مردان بیشتر از زنان دیده می شود.

"دکتر افشین یدالهی" در این باره می گوید:" در میان مراجعه کنندگان ما کم نیستند زنان و مردانی که از بددلی و محدودیت های غیر منطقی ایجاد شده توسط همسرشان گله مندند.برای نمونه اگر نگاه عابری در خیابان به طور اتفاقی با نگاه همسرشان تلاقی پیدا کند همسر او باید ساعتها پاسخ گوی ارتباط نداشته خود با آن عابر باشد!"

پاسخ به معمای رومئو و ژولیت...

shourak — Tue, 13 May 2008 08:15:26 GMT

در مطلب قبلی مختصری در مورد "رومئو" و " ژولیت" نوشته و از خوانندگان عزیز پاسخ صحیح را خواسته بودم.

ابتدا از دوستانی که وقت خود را صرف خواندن این مطلب کرده و حدالامکان در سعی پاسخ آن بودند صمیمانه تشکر می کنم.اما برخی دوستان نیز با بی توجهی و دقت کم-تنها تبلیغ وبلاگ خود را کرده و از آن با بی تفاوتی گذشتندو یا با نظری ساده که بی ارتباط با معمای مطرح شده بودندجای رد پای خود را باقی گذاشته که حتی از این گروه دوستان نیز تشکر دارم...

و اما پاسخ صحیح به این معما که در یکی از کتب روانشناسی به تالیف استاد عزیزم خانم Jose Flume (یوزه فلومه)امده است این چنین بودکه:

"رومئو" و "ژولیت" ماهی های قرمز تنگ آب بودند.تنگ آب کنار لبه درونی پنجره اطاق قرارداشت.کسی فراموش کرده بود پنجره را ببندد.بادی می وزد و......ادامه داستان هم که واضح است چه حوادثی رار قم زد!

ممنون از توجه شما !سبز باشید...

رومئو و ژولیت Romeo and Juliet

shourak — Mon, 05 May 2008 07:43:33 GMT

" رومئو" و " ژولیت " (Romeo and Juliet) مرده روی زمین قرار گرفته اند.

پنجره باز است-فرش خیس و روی آن قطعات شیشه خورده قرار گرفته است.

چه اتفاقی افتاده است؟

ابتدا خوب فکر کنید و سپس پاسخ دهید!

من کیستم؟!!

shourak — Sun, 27 Apr 2008 07:52:25 GMT

"...من در روز خواستگاری "دختر خانمی محجوب و سر به زیر" هستم وقتی به رضایت یک عمر زندگی-با سکه های کمی که برایم در نظر گرفته اند بله را می گویم.من "دختری متین و با شخصیت"هستم وقتی می گویند مهریه را کی داده و کی گرفته و هیچ کس نمی پرسد اگر چنین است پس چرا بزرگترها وقت گرانقدر خود را صرف تعیین مهریه می کنند و چرا املاک و اسناد داماد را جایگزین مهریه می کنند؟اسنادی که هرگز از آن سهمی نخواهم داشت؟ در روز خواستگاری "کنیز شما" معرفی می شوم و از همان آغاز زندگی مشترک طوق بندگی بر گردن من می نهند. من "عروس خانم" هستم وقتی بر سرم قند می سایند و صد الته به طور همزمان در دل من هم قند آب می کنند. من "عروس گلم" هستم وقتی یک استکان چای دم کشیده شب قبل ر ا با هزار آه و نفرین جلوی مادر شوهرم تعارف می کنم و می گویم:مامان جون چای! و "عروس خلم" هستم وقتی یک فنجان چای دم کشیده تازه را با عشق و علاقه تعارف کرده و با دلی از صداقت و مهربانی و متانت می گویم:بفرمائید خانمX! من "زن خانه " هستم وقتی پسرم سوار بر دوچرخه پسر همسایه را نمی بیند و او را راهی بیمارستان می کنند.من "مرد ذلیل" هستم وقتی در کنار دوستانم نشسته ام و شوهرم پای تلفن امر و نهی زود آمدن را می کند.من "زوجه" هستم وقتی "زوج" به حکم قاضی توانائی مالی جهت پرداخت همان چند عدد سکه را ندارد و من به خاطر چک های بیمحلی که شوهر جانم به نام کشیده راهی زندان می شوم.من "مامی" هستم وقتی دختر نوجوانم در جشن تولد دوستش دروغ پردازی می کند.من "مامانی" هستم وقتی بچه هایم برای گرفتن پول توجیبی بیشتر از"پاپا"سعی در فریب من دارند.من "یک زن کامل" هستم وقتی به مناسبت سالگردها و تولدها تقاضای کمترین را از شوهرم نمی کنم که البته جهت ظاهر سازی تا مراسم چهلم بیشتر دوام نخواهد داشت.من "خانم محترم" هستم وقتی مرد همسایه به من ناسزا می گوید.دامادم مرا "پیرزن" می نامد.شوهرم مرا "مادر بچه ها" می نامد و گاهی من "مادر" هستم وقتی شوهرم مرا باز خواست می کند.من " دیکتاتور..سر به هوا..و شلخته" هستم.من در دعواهای خانوادگی "بی قید وبند" نام دارم و به فکر خانه و زندگی نیستم.من حق نه گفتن ندارم وقتی شوهرم می گوید خانه مامانم اینها..داداشم اینهام..بریم و حق رفتن به خانه مادرم را ندارم مگر اینکه یک برنامه ای هم با مادر شوهرم بگذارم.من "زن خانه" هستم..من " همسری مهربان و فداکار " هستم وقتی شوهرم برای اثبات وفاداری خود و البته تا چهلم من آگهی وفات مرا در صفخه اول پر تیراژترین روزنامه شهر به چاپ می رساند گاهی هم همسر اینده اش در مراسم عذاداری من به او بیشتر نزذیک تر می شود.و یا...عشق قدی می اش سوار بر اسب سفید می آید تا از جامه سیاه او را در بیارد.من "مادری دلسوز و ایثارگر" هستم وقتی اعضائ هیئت مدیره شرکت پسرم برای خودشیرینی بیست آگهی تسلیت در بیست روزنامه معتبر چاپ می کند..."

و اما..پاسخ من به برداشت این دوست گرام از زندگی:

در زمدگی خودت باش ! دوستت دارد-دوستش بدار! نه به جای کسی زندگی کن و نه اجازه بده به جای تو زندگی کنند.به خودت ایمان داشته باش.نویسنده کتاب زندگی-کسی جز خودت نیست.سر نخ هر موفقیتی به دست خود توست.تو موجود منحصر به فرد هستی.در سراسر این کره خاکی کسی همانند تو زندگی را اینگونه که تو تجربه کردی تجربه نکرده است..زندگی را زندگی کن.عشق را عشق بورز..هر روز را به معجزه به سر آور و هر شب در آغوش ستارگان به خواب برو....

در این بهشت هوا آرام است...

shourak — Sat, 19 Apr 2008 07:51:58 GMT

در قلب تو - در بهشت تو و در خانه جدید تو آرامش حکمفرماست..همان آرامشی که با یاد خدای رحمان در هر لحظه حضورت در این بهشت زیبا حاصل شده است. این هدیه آسمانی بر تو مبارک باد...

با فرود هواپیما به زمین نشست و با اوج آن پر زد و برای همیشه رفت....

ساحل دل خسته گفت:گرچه بسی زیستم/ هیچ نه معلوم شدآه که من کیستم

موج ز خود رسته ای تیز خرامید و گفت:/ هستم اگر می روم-گر نروم نیستم

آری-ما زنده از انیم که آرام نگیریم/ موجیم که آسودگی ما عدم ماست...